Fauonii Plinio hybernum molliunt coelum, Sole Aquarii vicesimam quintam obtinere partem. Is tunc dies fuit sextus, ante Februarias Idus: hodie ad pridie Nonas Februarii fere congruit: Eundem ad septimum Calendas Martii flantem, à quibusdam χελιδονίαν, chelidoniam, hoc est hirundinarium, vocatum, ab hirundinum visu: & vno & septuagesimo die post brumam, per dies nouem, ab aduentantium ὀρνιθίαν, ornithiam siue auiarium, nominatum, Plinius autor est.
플리니우스에 따르면 파보니우스 바람들은 태양이 물병자리의 제25도에 있을 때 겨울 하늘을 누그러뜨린다. 당시 그 날은 2월 이두스의 6일 전이었으며, 오늘날에는 대략 2월 노나이 전날에 해당한다. 플리니우스는 같은 바람이 3월 칼렌다이의 7일 전에 불 때, 제비가 보이므로 어떤 이들은 켈리도니아, 곧 제비바람이라고 불렀다고 전한다. 또 동지 뒤 71일째부터 아흐레 동안 불 때에는 찾아오는 새들 때문에 오르니티아, 곧 새바람이라고 불렀다고 한다.
Ardentissimo aestatis tempore, exoritur Caniculae sidus, Sole primam partem Leonis ingrediente, qui dies Plinio est decimus quintus, ante Augusti Calendas, nobis circiter vicesimus. Huius ortum octo diebus fere Aquilones antecedunt, quos προδρόμους, prodromos, appellant. Post biduum autem exortus, iidem Aquilones constantius perflant diebus quadraginta, quos ἐτησίας etesias, vocant. Molliri iis creditur Solis aestus, geminatus ardore sideris, nec vlli ventorum magis stati sunt.
여름이 가장 뜨거울 때, 태양이 사자자리의 첫 도수에 들어가면서 카니쿨라 별이 떠오른다. 플리니우스에게 이 날은 8월 칼렌다이의 15일 전이고, 우리에게는 대략 그 20일 전이다. 이 별이 뜨기 대략 여드레 전부터 아퀼로 바람들이 먼저 불며, 이것들을 프로드로모스라고 부른다. 별이 떠오르고 이틀이 지난 뒤에는 같은 아퀼로 바람들이 40일 동안 더 꾸준히 불며, 이것들을 에테시아이라고 부른다. 이 바람들은 그 별의 열기로 두 배가 된 태양의 더위를 누그러뜨린다고 여겨진다. 어떤 바람도 이것들보다 더 일정하지 않다.
Post eos rursus Austri frequentes, vsque ad sidus Arcturi, quod exoritur vndecim diebus ante aequinoctium Autumni Plinio, nobis pridie aequinoctii, cum 29 fere parte Virginis. Cum hoc Corus incipit, qui autumnat. Sed πλεῖστοι, vt Aristoteles inquit: βορέαι καὶ νότοι γίγνονται τῶν ἀνέμων, καὶ ἐθέλει ὅτι μάλιστα ἀπ’ ἄρκτων συνεχῶς πνεῖν ἀνέμους: id est, Aquilo enim & Auster ex ventis soli nascuntur maxime, ac solet maxime ab Vrsis spirare ventus continuo tempore. Nam, circa aequinoctium vtrumque, multum Austri perflant, circa solstitia Aquilones.
그 뒤에는 아르크투루스 별이 뜰 때까지 아우스테르 바람들이 다시 자주 분다. 그 별은 플리니우스에게서는 추분의 11일 전에 뜨고, 우리에게서는 추분 전날, 처녀자리 약 29도와 함께 뜬다. 이때 가을을 가져오는 코루스가 불기 시작한다. 그러나 아리스토텔레스가 말하듯 “바람들 가운데 북풍들과 남풍들이 가장 많이 생겨나며, 대개 북쪽에서 바람이 계속 부는 경향이 있다.” 라틴어 풀이로는 “바람들 가운데 아퀼로와 아우스테르만이 특히 자주 생기며, 대개 곰자리들 쪽에서 바람이 연속적으로 분다”라는 뜻이다. 실제로 춘분과 추분 무렵에는 아우스테르 바람들이 많이 불고, 하지와 동지 무렵에는 아퀼로 바람들이 많이 분다.
De temporibus, quibus spirant, Aristoteles regulam tradit: κατὰ τὰς ὥρας τὰς ἐναντίας, οἱ ἐναντίοι μάλιστα πνέουσιν, καὶ ἅμα πνεῖν τοὺς ἐναντίους οὐχ οἷόντε, κατὰ διάμετρον γάρ: id est, contrariis temporibus contrarii flant maxime, ac simul contrarii flare non possunt, quippe cum è regione quasi secundum diametralem lineam oppositi sint.
바람이 부는 시기에 관해 아리스토텔레스는 다음 규칙을 전한다. “서로 반대되는 계절에는 서로 반대되는 바람들이 가장 많이 분다. 반대 바람들이 동시에 불 수는 없다. 지름을 사이에 두고 반대이기 때문이다.” 라틴어 풀이로는 “서로 반대되는 시기에는 반대 바람들이 가장 많이 불고, 반대 바람들은 동시에 불 수 없다. 마치 지름선을 따라 서로 맞은편에 놓여 있기 때문이다”라는 뜻이다.