Hoc decretum promulgatum est: Hoc ipso, primus homo qui mersus iam erat in æternos cruciatus ac perditus, reuocatus ex morte reuixit: etsi dotes amissas non recuperauit, quarum aliquas, auxilio Spiritus sancti, in hac vita velut inchoat, sed consummaturus est in æterna vita integrè restitutus, & omni expurgatus labe. Simul autem repetita sunt priora & iis addita noua mandata, de veris Dei cultibus, de ritibus sacrificiorum & institutæ ceremoniæ, quæ signa essent, ac velut σφραγῖδες, sigilla, promissæ gratiæ, & quæ velut typi memoriam futuræ victimæ conseruarent.
Cum itaque receptus esset in gratiam homo, & oditum esset decretum, de integra eius restitutione: ibi demum furere, & atrocius insidiari generi humano, molirique summa vi & astutia, quæ ad huius promissionis abolitionem, deprauationem, aut abusum, ad contumeliam Dei, & hominum internecionem facerent: Denique hoc vnum agere cœperunt, quo fructus harum promissionum rediret ad paucissimos, & maxima pars vna cum ipsis periret in perpetuum: raptos ad se imbecilles inuoluerunt superstitionibus, instituerunt cultus, & oracula diuinis contraria, ad eaque inuitarunt & pellexerunt animos detortos à diuinis ita vt maxima Mundi pars religione, & tota ratione viuendi, repugnaret Legi diuinæ, plena idololatriarum, contumaciæ, & contemtus eorum, quibus parere debebat, cædium, libidinum, furtorum, & rapinarum, mendaciorum, calumniarum ac sophistices.
Atque vt hæc confirmarent Dei exemplo Miraculis, cum ipsi falsis præstigiis imitati Deum, in creatione naturæ, & operibus reliquis, multa ediderunt: tum varios effingendarum præstigiarum modos, singulari acumine excogitarunt: ad quos abusi sunt sceleratissime sanctissimo veri Dei nomine, & Verbo Dei voce prolato, effectuumque, quos opera Dei in natura ordinata pariunt, falsa repræsentatione, duabus de causis: cum vt contumelia Deum afficerent, atque illuderent operibus Dei: tum vt dolum subtus latentem occultarent, persuasīs hac specie hominibus, vt crederent efficacia verborum talia effici, quorum oporteat esse vim miram cum ad solam Dei dicentis vocem, totus hic Mundus prouenerit & extiterit. Atque vt ea, quæ hactenus enumerauimus arte composita videmus, ad abolendam prorsus gloriam Dei, in genere humano, & extinguendos veros Dei cultus: sic his videntur voluisse, repræsentare & extenuare creationem, vt, si verbis æque efficere se illa posse homines experirentur, quæ Deus ipse præstitisset, despicerent, aut certe minus mirarentur opus naturæ, & autorem curarent leuius: denique ne vterentur amplius his in natura mediis propositis.
이 결정은 선포되었다. 이로써 이미 영원한 고통에 잠겨 파멸한 최초의 인간은 죽음에서 불려 나와 다시 살아났다. 잃어버린 자질들을 되찾지는 못했지만, 그는 성령의 도움으로 이 삶에서 그 가운데 일부를 말하자면 다시 시작하며, 영원한 생명 안에서 온전히 회복되고 모든 오점에서 깨끗해져 그것들을 완성할 것이다. 이와 동시에 앞선 명령들이 다시 주어졌으며, 하나님께 드리는 참된 예배와 희생 제사의 의식에 관한 새로운 명령들이 그에 더해졌다. 또한 약속된 은총의 표징이자 마치 스프라기데스(σφραγῖδες), 곧 인장과 같은 것이 되고, 예표로서 장차 드려질 희생 제물을 기억하게 하는 예식들이 제정되었다.
그러므로 인간이 은총 안으로 받아들여지고 그의 완전한 회복에 관한 결정이 공표되자, 그들은 그제야 날뛰며 더욱 잔혹하게 인류를 노리기 시작하였다. 그들은 이 약속을 없애거나 왜곡하거나 악용하는 데, 하나님을 모욕하고 인간들을 멸절시키는 데 도움이 될 일들을 온 힘과 간교함을 다해 꾸몄다. 마침내 그들이 몰두한 것은 오직 하나, 이 약속들의 열매가 극소수에게만 돌아가고 대다수는 자신들과 함께 영원히 멸망하게 하는 일이었다. 그들은 연약한 자들을 자신들에게로 끌어다가 미신에 휘감고, 신적인 예배와 신탁에 어긋나는 예배와 신탁을 세웠으며, 신적인 것들에서 돌아선 마음들을 거기에 초대하고 꾀어 들였다. 그리하여 세계의 대부분은 종교와 생활 방식 전체에서 하나님의 법에 맞서고, 우상숭배와 완고함, 마땅히 복종해야 할 이들에 대한 멸시, 살인과 음욕, 절도와 약탈, 거짓말과 중상과 궤변으로 가득 차게 되었다.
또한 하나님의 본을 따라 기적으로 이런 것들을 확증하려고, 그들은 거짓 환술로 자연의 창조와 다른 일들에서 하나님을 흉내 내어 많은 일을 보여 주었으며, 비상한 교묘함으로 환술을 만들어 내는 여러 방법도 고안하였다. 이를 위해 그들은 참되신 하나님의 지극히 거룩한 이름과 소리 내어 발한 하나님의 말씀을 지극히 사악하게 악용하고, 질서 있게 마련된 자연 안에서 하나님의 역사하심이 낳는 결과들을 거짓으로 재현하였다. 여기에는 두 가지 이유가 있었다. 하나는 하나님을 모욕하고 하나님의 하신 일들을 조롱하려는 것이며, 다른 하나는 그 밑에 숨은 속임수를 감추려는 것이었다. 그들은 이런 겉모습으로 사람들을 설득하여, 그러한 일들이 말의 효력으로 이루어진다고 믿게 하였다. 이 세계 전체가 하나님께서 말씀하시는 소리만으로 생겨나 존재하게 되었으니, 그 말들에는 놀라운 힘이 있어야 한다는 것이었다. 지금까지 열거한 것들이 인류 가운데 하나님의 영광을 완전히 없애고 하나님께 드리는 참된 예배를 소멸시키기 위하여 교묘하게 짜인 것임을 우리가 보듯, 그들은 이런 방법으로 창조를 흉내 내어 그 가치를 낮추려 했던 것으로 보인다. 곧 사람들이 하나님 자신이 이루신 일들을 자신들도 말로 똑같이 이루어 낼 수 있다고 경험한다면, 자연이라는 작품을 업신여기거나 적어도 덜 경이롭게 여기고, 그 창조주를 덜 중요하게 여기게 하려는 것이었다. 끝으로 자연 안에 마련되어 있는 이러한 수단들을 더는 이용하지 않게 하려는 것이었다.