원문 대조 원고

R4-598-02

Rursus procul errat Aristoteles, dum aeternitatem tribuit, & materiae, & Mundo: huic quidem, contra Platonem; vtrique, contra sacrae doctrinae euidentia & illustria testimonia.

다시 아리스토텔레스는 질료와 세계 모두에 영원성을 부여함으로써 크게 그릇된다. 세계에 영원성을 부여한 것은 플라톤에 어긋나며, 둘 모두에 영원성을 부여한 것은 성스러운 가르침의 명백하고 빛나는 증언에 어긋난다.

R4-598-03

Etsi enim Platonica recte reiicit, de materia existente ἐνεργείᾳ, reapse, non recte tamen, & suam δυνάμει οὖσαν ὕλην, materiam quae est facultate, de qua extruit res vniuersas, & ortum rerum inde ducit ab aeterno, eo quod rationi consentaneum non sit, materiam δυνάμει facultate, existentem, suo sese nixu, & viribus suis, absque formarum praesidio, & vi gubernatrice, ab aeterno sustentasse: vel, si fota fuit atque conseruata à prima causa, congruum tamen non sit, illam huius ἐνέργειαν, actionem, ab aeterno quieuisse, sine motu omni, ac mutatione, & abditas in ipsa, ac latentes formas rerum omnium, ab aeterno pressisse atque cohibuisse: vel adeo ipsam primam causam, quam praestantissimam ac perfectissimam esse, necesse sit, ab omni sese effectione continuisse.

그는 질료가 현실태로, 곧 실제로 존재한다는 플라톤의 주장을 올바르게 물리치지만, 자기가 모든 사물을 구성하는 바탕으로 삼는 “가능태로 있는 질료”, 곧 가능성으로 있는 질료와 그 질료에서 나오는 사물의 발생까지 영원으로 거슬러 올리는 것은 옳지 않다. 그의 근거는 이러하다. 가능태로, 곧 가능성으로 존재하는 질료가 형상들의 보호와 지배하는 힘도 없이 자기 노력과 자기 힘만으로 영원부터 자신을 지탱했다는 것은 이치에 맞지 않는다. 또는 그것이 첫째 원인에 의해 길러지고 보존되었다 하더라도, 그 활동, 곧 작용이 영원부터 아무 운동도 변화도 없이 쉬고 있었으며, 그 안에 숨고 잠재한 모든 사물의 형상들을 영원부터 눌러 억제했다는 것도 맞지 않는다. 더 나아가 가장 탁월하고 가장 완전해야 하는 첫째 원인 자체가 모든 산출을 삼갔다고 하는 것 역시 맞지 않는다는 것이다.

R4-598-04

Falsum est vtrumque. Nam neque; materia δυνάμει facultate, extitit ab aeterno, sed ex nihilo creata est, atque; affecta cum rebus ipsis. Ipse dixit, & facta sunt, inquit Psalmus. Et in Genesi dicitur: In principio creauit Deus coelum & terram, id est, ex nullo praegrediente vel praeexistente principio. Neque Deus est agens brutum, & naturale, sed omnipotens, sapientissimum, liberrimum, qui, cum vult, agit, & rursus suspendit, aut inhibet, ac continet actionem, cum vult.

두 주장 모두 거짓이다. 가능태로, 곧 가능성으로 있는 질료도 영원부터 존재한 것이 아니라 무에서 창조되었고 사물들 자체와 함께 형성되었다. 시편은 “그분이 말씀하시니 그것들이 이루어졌다”라고 말한다. 또 창세기는 “태초에 하느님이 하늘과 땅을 창조하셨다”라고 한다. 곧 앞서 있거나 먼저 존재한 어떠한 원리에서도 나오지 않았다는 뜻이다. 또한 하느님은 이성 없는 자연적 작용자가 아니라, 전능하고 지극히 지혜로우며 지극히 자유로운 분이다. 그분은 원할 때 작용하고, 다시 원할 때 작용을 중단하거나 막고 억제하신다.

R4-599-01

Falsum est itaque, & tertium; de Mundi aeternitate, quam inde Aristoteles detexit. Estque rerum creatarum omnium causa προκαταρκτικὴ, antegressa seu antecedens, libera, aeternus Pater: δημιουργικὴ, opifex aeternus Filius, ΛΟΓΟΣ καὶ εἰκὼν; verbum & imago, Patris; τελειωτικὴ perficiens & absoluens, Spiritus sanctus, vt haec in Ecclesia declarantur.

그러므로 아리스토텔레스가 거기서 이끌어 낸 셋째 주장, 곧 세계의 영원성도 거짓이다. 창조된 모든 사물의 선행하는 원인, 곧 앞서 가거나 앞서 있는 자유로운 원인은 영원한 성부이다. 제작하는 원인, 곧 장인은 영원한 성자이며, 그분은 로고스이자 에이콘, 곧 성부의 말씀과 형상이다. 완성하는 원인, 곧 완성하고 완결하는 분은 성령이다. 이 모든 것은 교회에서 설명되는 바와 같다.