Original

Filius verus Deus, & verus homo adest & efficax est, vt αἴτιον ἀνακτητικὸν καὶ ἀναληπτικὸν, causa recuperans & instaurans, & merito atque efficacia, totius operis effector atque administrator & donorum dispensator, quæ Spiritus sanctus secundum mensuram donationis Christi distribuit & exhibet. Nimirum vt Mediator & Sacerdos perpetuus, applicans nobis merita obedientiæ, passionis, & mortis suæ, tegens vmbraculo iusticiæ suæ, interpellans pro nobis, placans iram Patris, sonans per verbum & sacramenta in cordibus audientium & vtentium, accendens & confirmans fidem, per quam habitat in cordibus, abluens nos suo sanguine, & pascens participatione sui corporis & sanguinis, agensque & efficiens in nobis, sicut vult in singulis, κατὰ μέτρον, secundum mensuram, donationis suæ quæ in suo corpore efficit οὐ κατὰ μέτρον non certo quodam modo ac mensura, sed eodem Spiritu, obsignansque sua beneficia arrabone Spiritus, & dans perpetuam consolationem, qua eripit ex terroribus Diaboli, mortis, inferni, & mundi.

Adest, & efficax est totus Christus in homine, vtraque natura nunc per ministerium, sed secundum vtriusque proprietates, & modo vtrique conueniente ac proprio, eo scilicet, quem scriptura tradit; & agente vtraque, quod suum est ac proprium: humana scilicet præsente & agente ad vitam spiritualem, non physico suo corpore, nec physica, materiali, corporea commixtione illius, actione, & efficacia; sed ex vno perpetuoque consensu scripturæ, sui Spiritus vnitate, virtute, & efficacia, quo inserimur & vnimur illi corpori; ex quo effunditur: Non enim agit diuina natura, quæ sua sunt ac sibi propria, καὶ ἀκοινώνητα nec communicantur, creaturis, & quorum creatura nulla capax esse potest, per humanam naturam tanquam per συναίτιον, sociam causam; aut tanquam per organum σύνεργον, adiuuans ac participes operæ; earum actionum, ex reali ac re ipsa cum ea Deitatis communicatione & participatione aut diuinæ naturæ idiomatum. Talis enim communicatio, confusio est naturarum, & physica conuersio humanæ in diuinam. Nec sine ea fieri potest. Nec est in pane aut homine corpore suo physico, naturali, substantiali, vero, vel ratione vbiquitatis, ex communicatione reali proprietatum essentialium naturæ diuinæ, vel κατὰ μετουσίαν ἢ συνουσίαν per transsubstantiationem aut consubstantiationem, Pontificiam miraculosam, quibus commentis vtrisque, veritas eius corporis, quod adesse affirmatur, destruitur penitus Nec adest aut vnitur pani, per adhæsum & annexum, nec homini per contactum, mansum, pastum, actum, effectum, & coalitum materialem, physicum, vel hyperphysicum. Nec distribuitur in proprietatibus suis physice & corporaliter: Nec hyperphysice. Sed adest, distribuitur, & agit secundum ordinem expressum in verbo, & promissionem, in hominem, vt in creaturam rationalem, virtute spirituali Deitatis, & vnius eiusdemque Spiritus, qui & in ipso corpore Christi est, & quo eidem, tanquam viti viuæ credentes coaptantur & agglutinantur insitione efficaci & viua, ac cohærent & coalescunt illi cohæsu ac coalitu vero ac viuo, vt palmites, vt surculi trahentes & haurientes ex eo fide succum spiritualis nutritionis, quo aluntur, proficiunt, & crescunt in vita spirituali, ex Deitate vt causa ac fonte, per corpus tanquam organum & canalem, virtute Spiritus, propagatione vero & applicatione, non physica materiali, sed spirituali. Omnia enim interna hic spiritualia sunt, causæ agentes, res quæ offeruntur & exhibentur, vsus internus, in vsu applicatio: organum per quod fit, fides scilicet in mente, & subiecta, quibus fit applicatio.

Externa media physica, non ipso vsu physico, sed ex ordinatione diuina per verbum nouo & mystico, docent & commonefaciunt mentem, vt partem hominis præcipuam, intelligentem, qua homo est, per organa corporis comparata in creatione ad ministeria & vsus menti seruientes, vere interius vi diuina Spiritus offerri & exhiberi à diuinitate: res vere & efficaces, quæ foris sono verbi per aures denunciantur: oculis pinguntur characteribus scriptis: mediis vero Sacramentorum designantur, secundum verba promissionis, pacti, & institutionis, ex analogia ordinata externorum mediorum visibilium, vt signorum & causarum, suo loco tamen, ad res denunciatas & significatas non μιμητικὰ quæ imaginem referant, tantum, aut δεικτικὰ ostensiua, illarum, sed & μεταδοτικὰ exhibentia, non aliter tamen, quam in verbo patefacto; fitque renouatio eo ordine, quo vires sunt conditæ ab initio, interque sese distinctæ ac distributæ. Initium est à mente & cogitatione, in meditatione auditi aut lecti verbi, & consideratione mediorum, in Sacramentis secundum verbum. Ideo præcipit Christus facere initium à doctrina. Docete omnes: Audite omnes, sed videte, quid audiatis. Audite & intelligite Quod auditur autem, agitur, & cernitur, illud intelligitur, non humani ingenii acumine, aut sapientia, sed luce & virtute Spiritus. Per hanc lucem & agnitionem veritatis ac voluntatis diuinæ cientur deinceps, instituuntur, ac flectuntur ab eodem Spiritu reliquæ vires ordine, vi noua conueniente singulis: voluntas primum, vt inter vires præcipua & menti proxima, & reliquæ ex ordine per voluntatis imperium & Spiritus omnia gubernantis, liberrima tamen actione. Renouamur enim præcipue Spiritu mentis, & secundum interiorem hominem, quæ nouitas de die in diem crescit. Exterior homo corrumpitur indies, cuius in carne renouatio fit per repressionem ac destructionem insitæ & inhærentis labis, & subinde in peccatis affectuum, & actionum viciosarum, reuiuiscentis, & erumpentis, nisi in seria & acri lucta, eaque perpetua, aduersa vi Spiritus coerceatur ac retundatur. Idem tandem propter peccatum extinguitur, superstite Spiritu propter iusticiam, & resuscitabitur in die nouissimo propter Christi Spiritum.

Korean

참 하나님이자 참 인간인 성자는 “αἴτιον ἀνακτητικὸν καὶ ἀναληπτικὸν”, 곧 “되찾고 회복시키는 원인”, 라틴어로 “causa recuperans & instaurans”, 곧 “회복하고 새롭게 하는 원인”으로 함께 계시며 작용하신다. 또한 공로와 작용력으로 이 일 전체를 이루고 다스리는 분이며, 성령이 그리스도의 선물의 분량에 따라 나누어 주고 내어 주시는 은사들을 맡아 베푸는 분이다. 곧 영원한 중개자이자 사제로서 자신의 순종과 수난과 죽음의 공로를 우리에게 적용하고, 자신의 의로움이라는 그늘로 우리를 덮으며, 우리를 위해 중재하고 성부의 진노를 달래신다. 말씀을 듣고 성례를 사용하는 이들의 마음에 말씀과 성례를 통하여 울리시며, 믿음을 불붙이고 굳게 하시고, 그 믿음으로 마음에 거하신다. 자신의 피로 우리를 씻고, 자신의 몸과 피에 참여하게 하여 먹이신다. 각 사람 안에서 원하시는 대로 자신의 선물의 “κατὰ μέτρον”, 곧 “분량에 따라”, 라틴어로 “secundum mensuram”, 곧 “분량에 따라” 우리 안에서 행하고 이루신다. 이는 자신의 몸 안에서 이루시는 것들이며, 또한 “οὐ κατὰ μέτρον”, 곧 “분량에 따라 한정되지 않고”, 라틴어로 “non certo quodam modo ac mensura”, 곧 “어떤 일정한 방식과 분량에 한정되지 않고” 같은 성령으로 이루신다. 성령을 보증으로 삼아 자신의 은택을 확증하고, 악마와 죽음과 지옥과 세상의 공포에서 우리를 건져 내는 영원한 위로를 주신다.

그리스도 전체가 이제 교회의 직무를 통하여 두 본성으로 인간 안에 함께 계시며 작용하신다. 다만 각각의 본성의 고유한 속성에 따라, 각 본성에 적합하고 고유한 방식으로, 곧 성경이 전하는 방식으로 그렇게 하시며, 각 본성이 자기에게 속하고 고유한 일을 행한다. 인성은 영적 생명을 위하여 함께 있고 작용하지만, 자신의 자연적 몸으로나 그 몸의 물리적·물질적·육체적 혼합과 작용과 효력으로 그렇게 하는 것은 아니다. 성경의 한결같고 일관된 증언에 따라, 자신의 성령의 하나 됨과 능력과 작용력으로 그렇게 한다. 그 성령으로 우리는 그 몸에 접붙여지고 결합되며, 성령은 그 몸에서 부어져 나온다. 신성은 자신에게 속하고 고유하며 “καὶ ἀκοινώνητα”, 곧 “나누어 줄 수 없는 것들”, 라틴어로 “nec communicantur”, 곧 “전달되지 않는 것들”, 피조물에게 전달되지 않고 어떤 피조물도 받아들일 수 없는 일들을 인성을 통해 행하지 않는다. 즉 인성을 “συναίτιον”, 곧 “함께 작용하는 원인”, 라틴어로 “sociam causam”, 곧 “동반하는 원인”으로 삼거나, “σύνεργον”, 곧 “함께 일하는 것”, 라틴어로 “adiuuans ac participes operæ”, 곧 “돕고 활동에 참여하는 것”이라는 도구로 삼아 행하지 않는다. 신성 자체나 신적 본성의 고유한 속성들을 실제로 인성과 나누고 인성이 그것들에 참여하게 하여 그러한 활동을 행한다는 뜻이 아니다. 그런 전달은 본성들의 혼동이며 인성이 신성으로 물리적으로 바뀌는 일이기 때문이다. 그런 변화 없이는 그 전달이 이루어질 수 없다. 그리스도는 자신의 물리적이고 자연적이며 실체적이고 참된 몸으로 빵이나 인간 안에 계시지도 않는다. 신적 본성의 본질적 속성을 실제로 전달받아 편재하게 되었다는 이유로 그렇게 계시는 것도 아니고, “κατὰ μετουσίαν ἢ συνουσίαν”, 곧 “실체변화나 공존에 따라”, 라틴어로 “per transsubstantiationem aut consubstantiationem”, 곧 “실체변화나 공재를 통하여”, 교황파가 말하는 기적적인 방식으로 그렇게 계시는 것도 아니다. 이 두 가지 꾸며 낸 설명은 거기에 있다고 주장하는 그 몸의 참됨을 완전히 파괴한다. 그 몸은 빵에 달라붙거나 부착됨으로써 함께 있거나 결합되지 않는다. 인간에게도 접촉하고 씹고 먹는 일, 작용과 효과, 물질적·자연적 혹은 초자연적 융합으로 함께 있거나 결합되지 않는다. 자기 고유한 속성들 안에서 물리적이고 육체적으로 분배되지 않으며, 초자연적으로 분배되지도 않는다. 오히려 말씀에 드러난 질서와 약속에 따라, 신성의 영적 능력과 하나이며 동일한 성령의 능력으로, 이성적 피조물인 인간을 향하여 함께 계시고 나누어지며 작용하신다. 그 성령은 그리스도의 몸 자체 안에도 계신다. 그 성령으로 믿는 이들은 살아 있는 포도나무에 붙듯 그 몸에 맞추어지고 이어 붙여져, 실제 작용하는 살아 있는 접붙임으로 결합된다. 그들은 참되고 살아 있는 결합으로 그 몸에 달라붙어 하나로 자란다. 가지나 어린 순처럼 믿음을 통해 그 몸에서 영적 양육의 진액을 끌어내고 마시며, 그것으로 양육받고 진전하고 영적 생명에서 자란다. 신성이 원인이자 원천이고 몸은 도구이자 통로이며, 성령의 능력으로 그렇게 된다. 그 전달과 적용은 물리적·물질적인 것이 아니라 영적이다. 이곳의 내적인 모든 것은 영적이기 때문이다. 작용하는 원인들, 제공되고 주어지는 것들, 내적 사용, 그 사용 가운데 일어나는 적용, 적용이 이루어지는 도구인 마음속 믿음, 그리고 적용을 받는 주체들이 모두 그러하다.

외적인 자연적 수단들은 단순히 물리적으로 사용하는 방식이 아니라, 말씀을 통한 하나님의 정하심에 따른 새롭고 신비로운 사용으로 정신을 가르치고 일깨운다. 정신은 인간의 가장 중요한 부분이며, 인간을 인간이게 하는 지성적 부분이다. 이 수단들은 창조 때 정신에 봉사하는 직무와 용도를 위해 마련된 신체 기관들을 통해, 참되고 실제 작용하는 것들이 성령의 신적 능력으로 신성에게서 내적으로 참되게 제공되고 주어진다는 사실을 정신에 가르치고 일깨운다. 밖에서는 그 것들이 말씀의 소리로 귀를 통해 선포되고, 기록된 글자로 눈앞에 그려지며, 성례의 수단들로 표시된다. 이는 약속과 언약과 제정의 말씀에 따라, 눈에 보이는 외적 수단들이 표징이자 원인으로서, 다만 자기에게 정해진 자리에서, 선포되고 표시되는 것들과 맺도록 정해진 유비에 따른다. 그것들은 단지 “μιμητικὰ”, 곧 “모사하는 것들”, 라틴어로 “quæ imaginem referant”, 곧 “형상을 재현하는 것들”이나, “δεικτικὰ”, 곧 “가리키는 것들”, 라틴어로 “ostensiua”, 곧 “보여 주는 것들”일 뿐만 아니라, “μεταδοτικὰ”, 곧 “나누어 주는 것들”, 라틴어로 “exhibentia”, 곧 “내어 주는 것들”이기도 하다. 그러나 이는 계시된 말씀에서와 다른 방식으로 이루어지지 않는다. 이처럼 새롭게 되는 일은 능력들이 처음에 창조되고 서로 구별되어 배치된 질서에 따라 일어난다. 시작은 정신과 생각에 있다. 곧 듣거나 읽은 말씀을 묵상하고, 말씀에 따라 성례 안의 수단들을 숙고하는 데 있다. 그러므로 그리스도는 가르침에서 시작하라고 명하신다. “모두를 가르쳐라. 모두 들어라. 다만 무엇을 듣는지 살펴라. 듣고 깨달아라.” 그러나 듣고 행하고 보는 것을 이해하는 것은 인간 재능의 예리함이나 지혜가 아니라 성령의 빛과 능력에 의해서다. 이 빛과 하나님의 진리와 뜻에 대한 인식을 통해, 같은 성령이 나머지 능력들을 차례로 일으키고 가르치고 움직여 각 능력에 적합한 새로운 힘을 주신다. 먼저 능력들 가운데 으뜸이며 정신에 가장 가까운 의지가 그렇게 되고, 나머지도 의지의 명령과 만물을 다스리는 성령의 지극히 자유로운 활동을 통해 차례로 그렇게 된다. 우리는 특히 정신의 영에서, 그리고 내적 인간에 따라 새롭게 되며, 이 새로움은 날마다 자란다. 외적 인간은 날마다 쇠해 간다. 그 육체에서 새롭게 되는 일은 타고나서 달라붙어 있는 부패를 억누르고 파괴함으로써 이루어진다. 그 부패는 진지하고 격렬하며 끊임없는 싸움에서 성령의 맞서는 힘으로 억제되고 꺾이지 않으면, 정념의 죄와 악한 행위들 속에서 거듭 살아나고 터져 나온다. 마침내 외적 인간은 죄 때문에 죽지만, 영은 의로움 때문에 살아남으며, 마지막 날에는 그리스도의 영으로 말미암아 외적 인간도 다시 살아날 것이다.