Deinde, vt sint dura, siue sua natura, ex terreni valde desiccati exuberantia, siue, vt ἀντίτυπα, renitentia, vel ex tensione ac renixu, vel ex irruentis cum violentia aëris impetu. Tertio, vt ambitu externo ac superficie sint glabra, leuia, lubrica, ex inductis & oblitis poris, læuigatu aut politura, ne scilicet aër discerpatvr. Quartò, vt sint caua ac rotunda, aut euidenti cauitate, aut obscura, in quam impulsus aër adigatur, ne prius dissipetur, aut diffluat, quam sono imbuatur. Si angulosa sint, angulis continuitatem aëris agitati interrumpunt ac diuellunt, sonumq; hebetant, ac languefaciunt. Quinto, vt, quæ percussu aut vibratu tinniunt, sicut chordæ & tintinnabula, sint libera vndique, ab omni allisu, aut comprehensu solidorum: & in aëre perflabili ac libero, nec à solidorum occursu vsquam impedito, vt vibrentur tactu vel impulsu. Sexto, eo vsu, cauitate elaboratum, atque attenuatum esse oportet sonorum corpus, vt, quando feritur, aër impulsus permeare remeareque, seu edi resorberiq; libero transitu possit.
둘째, 몸이 단단해야 한다. 몹시 말라 버린 흙에 속하는 성분이 많아서 본성적으로 단단할 수도 있고, 팽팽함과 반발력 또는 세차게 밀려드는 공기의 기세로 인해 저항하는 것(ἀντίτυπα)이 될 수도 있다. 셋째, 바깥 둘레와 표면이 매끈하고 평탄하며 미끄러워야 한다. 연마하거나 광을 내어 기공을 덮고 메움으로써 그러해야 하며, 이는 공기가 찢어져 흩어지지 않게 하려는 것이다. 넷째, 속이 비고 둥글어야 한다. 눈에 보이는 빈 공간이든 잘 드러나지 않는 빈 공간이든, 밀려온 공기가 그 안으로 들어가 소리를 머금기 전에 흩어지거나 퍼져 나가지 않아야 한다. 각이 져 있으면 그 모서리들이 움직이는 공기의 연속성을 끊고 갈라서 소리를 둔하고 약하게 만든다. 다섯째, 현과 작은 종처럼 타격이나 떨림으로 울리는 것들은 어디에서도 단단한 물체에 부딪히거나 붙잡히지 않고 자유로워야 한다. 또 공기가 통하고 탁 트인 곳에 놓여야 하며, 그 공기는 어디서도 단단한 물체에 막히지 않아야 한다. 그래야 접촉이나 밀침에 따라 떨릴 수 있다. 여섯째, 이러한 쓰임을 위해 소리 나는 몸에는 빈 공간을 만들고 두께를 얇게 해야 한다. 그리하여 몸이 타격을 받으면 밀려난 공기가 자유로운 통로를 통해 지나갔다 돌아올 수 있어야 한다. 곧 밖으로 나갔다 다시 빨려 들어올 수 있어야 한다.