원문

Rursus aliter determinat, quæ ipse gubernat, aliter ea, quæ à libera hominum voluntate, καὶ ἐκ προαιρέσεως, atque ex consilio & proposito, vel à causis Physicis ordinatis cœlestibus, vel materialibus, id est, ἀπ’ ἀνάγκης ἢ φύσεως à necessitate vel natura, oriuntur, ac dependent. Hæc discrimina considerare necessarium est, quia lucem adferunt & his disputationibus, & multis partibus doctrinæ cœlestis: προαιρετικὰ, quæ consilio fiunt ac proposito, hominum præuidet, præuisa determinat circundatis metis: Neque hæc, vel præuisio, ac præscientia vel determinatio, aut vim adfert voluntati, aut necessitatem euentui. Quanquam autem oracula cœlestia, quæ fere à diuinitate propter præuisas & antecessuras causas, decernuntur, οὐχ ἁπλῶς ἀλλὰ καθ’ ὑπόθεσιν, non simpliciter sed cum conditione id est, necessitate consequentiæ necessaria sint: tamen gradus constitui oportet, & discrimina. Vaticinia de Christo venturo, morituro, & resurrecturo pro genere humano, de restitutione generis humani, de receptione propter Filium, de remissione peccatorum, de donatione Spiritus sancti, de aduentu Domini, de resuscitatione mortuorum ad iudicium, de viuificatione, & æterna lætitia beatorum in vita futura, de pœnis impiorum, & similia; quæ Deus etsi propter certas causas προηγουμένας antecedentes, decreuit, tamen ipse efficit, ac gubernat. Hæc ergo certissima sunt, & prorsus necessaria immutabili lege necessitatis, qua promulgata sunt, vt omnis, qui credit in Filium, non pereat, sed habeat vitam æternam: omnis, qui non credit in Filium, condemnetur. Necesse est enim, vnumquenque volentem fieri participem æternorum bonorum, iustitiæ, & vitæ æternæ, gratuitæ remissionis peccatorum, donorum Spiritus sancti, veræ reconciliationis cum Deo, firmissima fide statuere, verissime omnia illa, & pertinere ad se, & sibi exhiberi, ac communicari gratis, ex immensa misericordia propter Iesum Christum, æternum Filium æterni Patris, μεσίτην καὶ ἱκέτην, mediatorem & deprecatorem, nostrum apud Patrem, qui cum oporteret vnum in genere humano exoluere λύτρον, redemtionis pretium, pro reliquis æternæ iræ Dei reis, & satisfacere iustitiæ Dei: nemo autem id præstare posset, nisi simul & Deus esset, misertus nostri, de arcano consilio diuinitatis, natura humana sibi circumdata indissolubili fœdere, genus humanum sibi adiunxit, ac copulauit, idque Deo Patri reconciliauit, obedientia, quam Deus Pater requirebat, integre præstita, & pœnis, quæ nobis sustinendæ & perferendæ erant, in se deriuatis. [Marginal63: Oraculorum diuinorum discrimina.] [Marginal63: Vaticinia de rebus spiritualibus.]

번역

다시 말해, 하나님은 자신이 직접 다스리는 일을 정하실 때와 다음과 같은 일을 정하실 때 방식이 서로 다르다. 후자는 인간의 자유의지 및 ‘프로아이레시스’, 곧 계획과 의도에서 생겨나는 일, 또는 질서 있게 배치된 천상의 원인이나 물질적인 자연 원인, 곧 ‘필연성 또는 자연에서’ 생겨나 그에 의존하는 일이다.

이 구별들을 살펴보는 일은 필요하다. 이 논의뿐 아니라 하늘의 가르침의 많은 부분을 밝혀 주기 때문이다. 하나님은 인간의 ‘프로아이레티카’, 곧 계획과 의도로 행해지는 일들을 미리 보시며, 미리 보신 일들에 한계를 둘러 정하신다. 그러나 이런 예견과 예지 또는 결정이 의지에 강제를 가하거나 사건에 필연성을 부여하는 것은 아니다.

하나님께서 대체로 미리 보신 선행 원인들 때문에 정하시는 하늘의 신탁은, ‘무조건적으로가 아니라 가정 아래서’, 곧 단순히 그 자체로서가 아니라 조건을 지닌 채, 다시 말해 조건적 귀결의 필연성으로 필연적이다. 그렇더라도 그 안에 단계와 차이를 세워야 한다. 인류를 위하여 오시고 죽으시며 부활하실 그리스도에 관한 예언, 인류의 회복, 아들 때문에 받아들여짐, 죄의 용서, 성령의 선물, 주님의 오심, 심판을 위한 죽은 이들의 부활, 생명을 얻음, 내세에서 복된 이들이 누릴 영원한 기쁨, 불경한 이들의 형벌 및 그와 비슷한 것들에 관한 예언이 있다. 하나님께서 이런 것들을 어떤 ‘프로에구메나이’, 곧 선행하는 원인들 때문에 정하셨다 해도, 친히 이루고 다스리시는 것이다.

그러므로 이 예언들은 지극히 확실하며, 그것들이 공표될 때의 변하지 않는 필연성의 법칙에 따라 전적으로 필연적이다. 아들을 믿는 이는 누구나 멸망하지 않고 영원한 생명을 얻으며, 아들을 믿지 않는 이는 누구나 정죄받는다는 것이다. 영원한 좋은 것들, 의와 영생, 거저 주어지는 죄의 용서, 성령의 선물, 하나님과의 참된 화해에 참여하기를 원하는 사람은 누구나 가장 굳은 믿음으로 다음 사실을 확정해야 한다. 이 모든 것이 참으로 자신에게도 해당하며, 예수 그리스도 때문에 한없는 자비로 자신에게 거저 베풀어지고 나누어진다는 사실이다.

그분은 영원하신 아버지의 영원한 아들이시며, 아버지 앞에서 우리의 ‘메시테스 카이 히케테스’, 곧 중재자이자 간구자이시다. 인류 가운데 한 사람이 하나님의 영원한 진노를 받아 마땅한 나머지 사람들을 위하여 ‘뤼트론’, 곧 구속의 값을 지불하고 하나님의 정의를 충족시켜야 하였다. 그러나 그 사람이 동시에 하나님이 아니고서는 아무도 이를 이룰 수 없었다. 그래서 그분은 우리를 불쌍히 여기시고 신성의 은밀한 뜻에 따라 인간 본성을 자신에게 둘러 입어, 풀릴 수 없는 결속으로 인류를 자신에게 이어 붙이고 결합시키셨다. 아버지 하나님께서 요구하신 순종을 온전히 이행하시고 우리가 견디며 감당해야 했던 형벌을 자신에게 돌리심으로써, 인류를 아버지 하나님과 화해시키셨다.