Original

De bellis inquit Esa. 10. Assur virga furoris mei baculus ipse est. In manu eius indignatio mea. Ad gentem fallacem mittam eum, & contra populum furoris mei mandabo ei. Ier. 50. Aperuit Dominus thesauros suos, & protulit vasa iræ suæ, quoniam opus est Domino exercituum in terra Chaldæorum, quoniam Dominum prouocauit. Esa. 54. Ecce ego creaui fabrum sufflantem in igne prunas, & proferentem vas in opus suum, & ego creaui interfectorem ad perdendum. Omne vas, quod est fictum contra te non dirigetur. &c. Esa. 45. Ego Dominus faciens pacem, & creans malum sæpe. Ierem. Adducam mala super populum istum. Amos. 2. Non est malum in ciuitate, quod non fecerit Dominus. De pœnis κατ᾽ ἔλλειψιν, secundum defectum, vt de sterilitatibus terræ & cœlo ferreo, multa sunt scripturæ dicta. Multa etiam de sapientiæ defectu, vt Esa. 29. Peribit sapientia à sapientibus eius, & intellectus prudentum eius abscondetur. Hæc dicta omnia testantur, mala pœnæ à Deo esse, quod de decreto & sententia iustitiæ diuinæ dubium non est: sed hoc adhuc quæritur, vtrum omnes pœnas infligat ipse Deus immediate, an vero aliquas mediate per Angelos, & vtrum per bonos omnes, an vero etiam per malos, cum expresse dicatur Psal. 78. De pœnis populi in cap. Exo. 7. 8. 9. & 10. Misit in eos iram indignationis suæ, indignationem, & iram, & tribulationem, immissiones per Angelos malos. De Saule etiam expresse scribitur, Spiritus Domini recessit à Saul, & exagitabat eum Spiritus malus à Domino. Sicut & de Iuda: Intrauit in eum Satanas. Et de strage pestilenti illata populo propter Dauidem, cum historia referat, Dauidem conspecto Angelo Domini supra Ierusalem expauisse, ac pœnam deprecatum esse: quæritur, vtrum Angelus ille executor iudicii Dei, Angelus Domini fuerit bonus an malus. siquidem Psalmus 91. quo se & alios propheta consolatur seruatos ab illa strage, diserte videtur discernere inter Angelos infectionis pestilentis, ac stragis autores, ac depulsores. De autoribus enim inquit: Ne timeas à timore nocturno, & à sagitta volante in die: A peste grassante in tenebris, & à pestilentia prædante in meridie: De angelis ἀποτροπαίοις depulsoribus siue auerruncis, mox subiicit: Si cadant à latere tuo mille, & decem millia à dextris tuis; ad te non appropinquabunt. Non attinget te malum, & flagellum non attinget te. Quoniam Angelis suis mandauit de te, vt custodiant te in viis tuis. In manibus portabunt te, ne impingas pede tuo ad lapidem. Diserte inquit, suis Angelis mandauit.

Korean

전쟁에 관해서는 이사야 10장이 말한다. “아시리아는 내 분노의 막대기이며 바로 그가 지팡이다. 그의 손에는 나의 진노가 있다. 내가 그를 거짓된 민족에게 보내고, 내 분노의 대상인 백성을 치도록 그에게 명령하겠다.” 예레미야 50장이다. “주께서 자신의 창고를 열고 진노의 도구들을 꺼내셨다. 만군의 주께서 칼데아 땅에서 하실 일이 있기 때문이다. 그 땅이 주를 격노하게 하였기 때문이다.” 이사야 54장이다. “보라, 나는 불 속의 숯에 바람을 불어넣어 자기 작업에 쓸 도구를 만들어 내는 대장장이를 창조하였고, 파괴하도록 살육하는 자도 창조하였다. 너를 거슬러 만들어진 어떤 도구도 제대로 쓰이지 못할 것이다.” 그 밖에도 그렇다. 이사야 45장이다. “나는 평화를 이루고 악을 창조하는 주다.” 이런 말은 자주 나온다. 예레미야서에는 “내가 이 백성에게 재앙들을 내리겠다”고 했다. 아모스 2장이다. “성읍 안에는 주께서 행하시지 않은 재앙이 없다.” 결핍에 따른 형벌, 이를테면 땅의 불모와 철 같은 하늘에 관해서는 성경의 말씀이 많다. 지혜의 결핍에 관해서도 많다. 이사야 29장처럼, “그 지혜로운 이들에게서 지혜가 사라지고, 그 슬기로운 이들의 총명이 감추어질 것이다.” 이 말씀들은 모두 형벌의 악이 하나님에게서 나온다는 것을 증언한다. 하나님의 정의가 내리는 결정과 선고에 관해서는 의심의 여지가 없다. 그러나 여전히 다음 질문이 남는다. 하나님께서는 모든 형벌을 직접 내리시는가, 아니면 어떤 형벌은 천사들을 통하여 내리시는가? 모두 선한 천사들을 통해서인가, 아니면 악한 천사들을 통해서도인가? 시편 78장은 출애굽기 7·8·9·10장의 백성에 대한 형벌을 두고 이렇게 분명히 말하기 때문이다. “그분은 그들에게 맹렬한 진노, 격분과 분노와 고통을 보내셨으며, 악한 천사들을 통하여 그것들을 들이닥치게 하셨다.” 사울에 관해서도 “주의 영이 사울에게서 떠났으며, 주에게서 온 악한 영이 그를 괴롭혔다”고 분명히 쓰여 있다. 유다에 관해서도 “사탄이 그 안에 들어갔다”고 한다. 또한 다윗 때문에 백성에게 내려진 역병의 참화에 관하여, 역사는 다윗이 예루살렘 위에 있는 주의 천사를 보고 두려워하며 형벌을 거두어 달라고 간청했다고 전한다. 여기서 하나님의 심판을 집행한 그 천사, 곧 주의 천사가 선한 천사였는지 악한 천사였는지가 문제 된다. 예언자가 자신과 다른 이들이 그 참화에서 보존된 것을 두고 위로하는 시편 91장은, 역병의 감염과 참화를 일으키는 천사들과 그것을 물리치는 천사들을 명백히 구별하는 듯하기 때문이다. 일으키는 자들에 관해서는 이렇게 말한다. “밤의 두려움과 낮에 날아드는 화살, 어둠 속에 퍼지는 역병과 한낮에 노략질하는 전염병을 두려워하지 말라.” 그리고 물리치고 막아 주는 천사들에 관해서는 곧이어 덧붙인다. “네 곁에서 천 명이 쓰러지고 네 오른쪽에서 만 명이 쓰러져도, 그들은 네게 가까이 오지 못할 것이다. 재앙이 네게 닿지 못하며 채찍도 네게 닿지 못할 것이다. 그분이 너를 두고 자신의 천사들에게 명령하여 네 길들에서 너를 지키게 하셨기 때문이다. 그들은 손으로 너를 받쳐 네 발이 돌에 부딪히지 않게 할 것이다.” ‘자신의 천사들에게 명령하셨다’고 분명히 말한다.