Lumen stellarum omne aut connatum est ipsis, aut ascitum est, & mutuaticium. Connatum, natura, singulis inest peculiare & proprium, cuius demensum certum sortitæ sunt singulæ in creatione. Hoc rubent aliæ, aliæ pallent, aut liuent, aliæ nitore fulgido micant: hoc naturas & vires distinguit proprias, quas non accipiunt aut acquirunt aliunde, sed, sua vi promunt. Alienum seu ascitum lumen, vel à Sole hauriunt, vel etiam aliarum fulgidarum stellarum radiis percussæ concipiunt intra se, partim reflexione, quæ fit à nitida, tersaque, & polita ipsarum superficie, partim fractione, qua penetrantium radiorum, & soliditate corporum contractorum, ac velut contortorum fulgor cogitur in vnum, & adaugetur. Id suo commixtum complicatumque lumina refundunt, emissorum radiorum vibratu.
별의 빛은 모두 별에 본래 속한 빛이거나 외부에서 받아 빌린 빛이다. 타고난 빛은 각 별에 본성상 특유하고 고유하게 들어 있으며, 각 별은 창조될 때 그 정해진 몫을 받았다. 이 빛으로 어떤 별은 붉고, 어떤 별은 창백하거나 푸르스름하며, 다른 별은 찬란하게 반짝인다. 이 빛은 각 별의 고유한 본성과 힘을 구별한다. 그러한 힘은 다른 데서 받아 얻은 것이 아니라 자기 힘으로 드러내는 것이다. 외부에서 받아들인 빛은 태양에게서 길어 오거나, 다른 밝은 별들의 광선에 맞아 내부에 받아들인다. 일부는 매끄럽고 깨끗하고 윤이 나는 표면에서 반사되어 받아들이고, 일부는 굴절을 통해 받아들인다. 굴절에서는 내부를 통과하는 광선이 몸체의 단단함 때문에 모이고 비틀리는 듯하여, 광휘가 하나로 응집하고 늘어난다. 별들은 이렇게 받은 빛을 자기 빛과 섞어 얽은 뒤, 내보내는 광선을 떨쳐 다시 쏟아낸다.
Sed præcipuum est Solis lumen, & efficacissimum, quod, pro habitudine ad Solem diuersa, copiosius concipiunt, aut rarius. Crescit id enim, Sole discedente, vel stellis ipsis Solem, celeriore cursu anteuertentibus, donec, vel ex aduerso Solis, ceu pleno confertoque orbe refulgeant, vt fixæ omnes, Luna, & Planetæ supra Solem collocati: vel deferantur ad præfixos sui à Sole discessus terminos, vt sub Sole positi Venus & Mercurius.
그러나 가장 중요하고 효능이 큰 것은 태양의 빛이며, 별들은 태양과 맺는 관계에 따라 이를 더 많이 또는 더 적게 받아들인다. 태양이 멀어지거나 별들 자신이 더 빠르게 달려 태양을 앞질러 갈 때 그 빛은 늘어난다. 그러다가 모든 항성과 달 및 태양 위에 있는 행성들처럼 태양의 맞은편에서 가득 찬 원반처럼 빛나거나, 태양 아래에 있는 금성과 수성처럼 태양에서 벗어날 수 있는 정해진 한계에 도달한다.
Decrescit rursus appropinquantibus ad Solem, tantoque magis, quò, ex interuallo propiores Solem respiciunt, & ipsius subeunt radios propius.
다시 태양에 가까워지면 그 빛은 줄어든다. 더 가까운 거리에서 태양을 바라보고 태양의 광선 속으로 더 깊이 들어갈수록 더욱 줄어든다.
Motus loca stellarum mutat, & sedes, ex quibus stellæ, vel Solis lumen diuersimodè recipiunt, vel sese mutuo dissimiliter suis petunt, ac ceu pulsant, ac percellunt radiis, vel exertos dispersosque, quoquo versus, radios, aut in aëre conserunt inter sese, aut in subiectas terras, iaculatu contortos, iisdem allidunt aut imprimunt aliter.
운동은 별들의 장소와 자리를 바꾼다. 그 자리에서 별들은 태양의 빛을 여러 방식으로 받아들이고, 자기 광선으로 서로를 다른 방식으로 겨누고 두드리고 흔드는 듯이 작용한다. 또는 사방으로 내뻗어 흩어진 광선을 공기 중에서 서로 모으거나, 아래의 땅을 향해 비틀어 던져 각기 다른 방식으로 부딪치게 하고 새긴다.
Est autem motuum vnus communis omnibus. Alter singulis, id est stellis octauo orbi adhærentibus, & septem Planetis proprius. Ille, assiduo & rapidissimo circumactu, intra spacium horarum viginti quatuor, omnes stellas, per quatuor Mundi volutat cardines: quo fit, vt, ex aliis Mundi cardinibus, & spaciis, quæ his intercedunt, aliter respiciant, & vel obliquiore, vel rectiore traiectu radiorum feriant terram: vel non feriant, sed, velut transcursu præteruecti affringant saltem, & lambant, extrema conuexi ambitus, quod sub terram præcipitatis, & in profundum demersis stellis euenit.
운동 가운데 하나는 모든 별에 공통적이다. 다른 하나는 각각에 고유하다. 곧 여덟째 천구에 붙은 별들과 일곱 행성 각각의 운동이다. 공통 운동은 끊임없이 매우 빠르게 회전하여, 24시간 안에 모든 별을 세계의 네 중심점으로 돌린다. 이 때문에 별들은 세계의 각기 다른 중심점과 그 사이 공간에서 서로 다르게 바라보고, 더 비스듬하거나 더 곧게 지나가는 광선으로 땅을 때린다. 또는 땅을 직접 때리지 않고, 지나쳐 가듯 그 볼록한 둘레의 가장자리에 겨우 부딪치고 스치기만 한다. 별들이 땅 아래로 내려가 깊은 곳에 잠겼을 때 그러하다.
Nec dubium est, fortiores esse vibratus, & validiores, ac celeriores impressiones radiorum, qui, ex eminente loco, vtpote cœli fastigio, decidunt, rectissimo & breuissimo lapsu, quam ex atrusionibus obliquis: Et efficacius agere radios, qui figuntur in terra, aucti roboratique reflexu, iis, qui præteruolando eandem tantum attingunt, ostendunt cœli & tempestatum mutationes, quas nascentia aut occidentia sidera afferunt.
높은 장소, 곧 하늘의 꼭대기에서 가장 곧고 짧은 길로 내려오는 광선은 비스듬히 부딪치는 광선보다 더 강하게 내뻗고 더 힘차고 빠르게 새겨진다는 데 의심이 없다. 또한 땅에 박혀 반사로 커지고 강해진 광선이, 날아 지나가면서 땅에 닿기만 하는 광선보다 더 효과적으로 작용한다는 점은, 별들이 뜨거나 질 때 가져오는 하늘과 날씨의 변화가 보여 준다.
Alter motus varius est, & obliquus, qui, longioribus temporum interuallis, ac dissimilibus, stellas errantes præcipuè, & circumducit per Zodiacum, & in ea conuersione, interdum abducit ab Ecliptica, & propius ad vertices adigit nostros: vel reductos ad eandem, indeque in meridiem detortos, remouet à nobis longius, & eleuatos in sublime attollit à terra, rursumque deiectos ex alto, demittit ad terram propius: & incitat antrorsum, moxque, inuerso cursu agit retrorsum, & inhibet ac sistit, ceu vinctos, atque astrictos ad aliquem cœli locum: & coniungit inter se propiore alias, alias longius dissito interuallo, & disiungit rursus diductos in diuersa loca: Inde fit, vt & Solem, & se inter se mutuò, & terram, alias aliter respiciant.
다른 운동은 다양하고 비스듬하다. 그것은 특히 행성들을 더 길고 서로 다른 시간 간격으로 황도대를 따라 돌린다. 그 회전 중 때로 행성들을 황도에서 떼어 우리 천정에 더 가까이 데려오며, 또는 황도로 되돌린 뒤 남쪽으로 틀어 우리에게서 더 멀리 물러나게 한다. 높이 들어 지구에서 멀리 올려 보내기도 하고, 다시 높은 곳에서 내려 지구에 더 가까이 오게 하기도 한다. 앞으로 재촉했다가 곧 진로를 뒤집어 뒤로 몰고, 하늘의 어떤 장소에 묶인 듯 억제하고 멈춰 세운다. 때로 더 가까운 간격으로, 때로 더 먼 간격으로 서로 연결하고, 다시 서로 다른 장소로 갈라놓는다. 이 때문에 행성들은 태양과 서로와 지구를 때마다 다른 방식으로 바라본다.
Hæc, qui aut frustra contendit esse facta, contra doctrinæ sacræ testimonium, aut negat ea parere, & commouere, de quibus immenso tempore obseruatis, ipsa longinquitas temporum, memoria excipiente, prodendisque monumentis artem effecit, eosdem sæpissimè effectus, iisdem antegressis causis animaduertendo ac notando: is, aut alios nos vsus tantæ varietatis luminum ac motuum, & vires atque effectiones alias doceat: aut, si reperierit nullas, hæc ex natura deprompta, & ab antiquitate repetita principia, exagitare & conuellere desinat.
누군가 성스러운 가르침의 증언에 반하여 이러한 것들이 헛되이 만들어졌다고 주장하거나, 오랜 세월 관찰해 온 결과들을 이것들이 낳고 일으킨다는 점을 부정한다면, 그는 이토록 다양한 빛과 운동의 다른 용도 및 다른 힘과 작용을 우리에게 가르쳐 주어야 한다. 동일한 원인이 앞선 뒤에 동일한 결과가 매우 자주 나타남을 관찰하고 기록하며, 기억에 받아 보존하고 기록물을 전해 온 긴 시간이 그 자체로 하나의 학술을 이루었기 때문이다. 만일 다른 작용을 찾아내지 못한다면, 그는 자연에서 끌어내어 고대에서부터 전해 온 이러한 원리들을 비난하고 무너뜨리려는 일을 그쳐야 한다.
Quòd ergo afficiant hunc elementarem orbem stellæ, & qua vi, satis liquidò patere puto. Si afficiunt: quid homine dignius diligenti impressarum effectionum & causarum, quæ illas pepererunt, obseruatione, quæ est diuinorum operum consideratio? Si hæc conceditur, vt negari à nullo sano potest: qua fronte, quo animo, quave de mirandis Dei operibus, opinione, aliqui tam rabiose exagitant, tam inique prægrauant, tot execrantur & deuouent diris, aliqui verò etiam ioculariter, immo scurriliter eludunt προγνωστικὸν δι’ ἀστρολογίας, prognosticon astrologicum, quod est ex præuisis & comprehensis, beneficio Astronomicæ doctrinæ, stellarum motibus, positu, configurationibus, atque applicationibus inter se, ortu atque occasu, exploratisque viribus, ceu ratiocinatio secuturorum effectuum?
그러므로 별들이 이 원소적 세계에 작용한다는 것과 어떤 힘으로 작용하는지는 충분히 명확해졌다고 나는 생각한다. 별들이 작용한다면, 새겨진 작용들과 그것을 낳은 원인들을 세심히 관찰하는 일보다 인간에게 더 어울리는 일이 무엇이겠는가? 그것은 신적인 작품들을 고찰하는 일이다. 건전한 사람이라면 누구도 부정할 수 없듯 이것이 인정된다면, 어떤 낯과 마음으로, 하느님의 놀라운 작품들에 대해 어떤 생각을 품고서, 어떤 이들은 점성술적 예측을 그토록 광포하게 공격하고 그토록 부당하게 억누르며 온갖 저주로 매도하는가? 또 어떤 이들은 어째서 이를 농담으로, 아니 천박하게 조롱하는가? 점성술적 예측이란 천문학의 도움으로 별들의 운동과 위치, 서로의 배치와 적용, 뜨고 지는 일 및 확인된 힘들을 미리 보고 파악하여, 뒤따를 작용을 추론하는 것과 같지 않은가?
Lumen stellarum duplex.
별의 빛은 두 종류이다.
Motus stellarum duplex.
별의 운동은 두 종류이다.