Original

De hac quæstione priusquam respondeam, pauca repetam de natura rerum, & de societate generis humani.

Nihil habet hoc dubii, quod sicut rerum natura, cum tota serie & varietate causarum ac specierum differentium suo loco & ordine agentium tamen naturaliter ἄνευ προαιρέσεως, sine consilii proposito, in qua & minus confusionum spectatur, sicut & ipsa societas generis humani προαιρετικὴ consilio agens ac proposito, pulcherrimo distincta ac distributa ordine, in gradibus hominum loco & donis differentium, præsidentium & subditorum, imperantium & obtemperantium, in ordine doctrinarum, artium, & artificum: Legum, iudiciorum, monarchiarum, rerum pub. commerciorum, & similium aliorum, quibus hæc continentur, constant, ac seruantur: Quod sicut hæc ergo, sic & ea, quæ secundum causas ordinatas in his omnibus legitime & ordine fiunt, sunt opera Dei tantum, vel immediata, vel per ministerium sanctorum Angelorum. Quidquid fit etiam καθ᾽ ὑπερβολὴν ἢ ἔλλειψιν nimium aut parum, effectuum & operum naturalium, exsuperantia aut defectu in beneficiis aut pœnis; per ordinatas causas, in vtroque, in naturæ systemate, & in cœtu quocunque societatis humanæ; id quoque à Deo est per se, aut per Angelos bonos. Deus enim solus est Dominus & naturæ, & generis humani, qui causas secundas substantia augere, numeroque, aut incitare & intendere viribus potest, vel contra diminuere & attenuare, aut cohibere, ac velut vincire. Idem est & ordinis conditor atque conseruator, osorque ac vindex confusionum in vtroque opere physico & politico. E conuerso quidquid fit in natura, per confusas temere aut corruptas causas easdem per sese, aut abusu illarum, sub præstigiis & incantationibus Magicis: quidquid per libere agentes in societate humana fit ἀτάκτως inordinate, confuse, impie, blaspheme, tyrannice, seditiose, iniuste, crudeliter, auare, fraudulenter, scelerate, flagitiose, turpiter, opere ipso aut fine, in vtroque in Dei contumeliam, & hominum detrimentum præsens vel æternum, id à Deo non est, nec ab Angelis sanctis, sed à Diaboli & malorum hominum peruersitate ac malitia. Diabolus enim autor est ἀκαταστασίας perturbationis, atque effector per se, & malos homines ministros suos, & hostis ordinis atque operum Dei: per hæc reipsa aut abusu deprauata in pœnis lædit homines, aut perimit. Nec causa est, cur dubitemus, Deum vti opera & ministerio Diabolorum in pœnis, sicut malis hominibus vtitur. Hæc si considerentur, existimo non difficulter diiudicare posse mala pœnæ, quæ iusto Dei iudicio decretoque, secundum immotam iustitiæ normam, incutiuntur, aut à Deo per se, aut per bonos aut malos Angelos. Diluuium vniuersale, conflagrationem Sodomorum atque absorptum, excidium vltimum politiæ Iudaicæ, & dissipatæ gentis, oppressæque tam triste & diuturnum iugum, atque innumera alia, quis dubitabit Dei opera esse? Deuastationem Asiæ & Aphricæ, oppressionemque sæuissimam à Mahometicis blasphemiis, furoribus, tyrannicis sceleribus: potestatem tenebrarum, abusuum, superstitionis, idololatriæ, ac tyrannidis Pontificiæ, pœnas esse iustissimas à Deo: opera ipsa non esse à Deo, sed à Diabolo expresse scriptura affirmat, Paulo in tam illustri descriptione Pontificis aperte testante παρουσίαν αὐτοῦ εἶναι κατὰ ἐνέργειαν τοῦ σατανᾶ: præsentiam eius esse opus effectionis Satanæ. Nec cum peccata peccatis puniuntur, etsi pœna iusta est, scelera à Deo sunt, sed à Diabolo, quanquam ne per illa quidem arbitratu suo, nec nisi quantum definitum ac permissum est grassari potest.

Korean

이 질문에 답하기 전에 사물의 자연과 인류의 사회에 관하여 몇 가지를 다시 짚겠다.

다음 사실에는 의심의 여지가 없다. 자연에는 서로 다른 원인과 종류들의 전체 연쇄와 다양성이 있다. 그것들은 저마다의 자리와 질서 속에서 자연적으로, 선택에 의하지 않고, 곧 숙고하여 정한 목적 없이 작용한다. 자연에서는 혼란도 더 적게 보인다. 한편 인류의 사회 자체는 선택을 하는 것으로서, 숙고와 목적에 따라 행위하며 지극히 아름다운 질서로 구별되고 배치되어 있다. 지위와 은사에 차이가 있는 사람들의 단계, 다스리는 이들과 지배받는 이들, 명령하는 이들과 따르는 이들의 단계가 있고, 가르침과 기술과 기술자들, 법과 재판과 군주정과 공화국과 교역의 질서가 있다. 이 밖에도 사회를 결속시키고 성립시키며 보존하는 비슷한 것들이 있다. 이 모든 것 자체가 그러하듯, 그 안에서 질서 있게 정해진 원인들에 따라 합당하고 질서 있게 이루어지는 것들도 오직 하나님의 일이다. 하나님이 직접 이루시는 일이거나 거룩한 천사들의 봉사를 통하여 이루시는 일이다. 또한 자연적 결과와 일들 가운데 과잉이나 결핍으로, 곧 지나치게 많거나 적게 일어나는 모든 것, 은택이나 형벌에서 넘치거나 모자라는 모든 것도 그러하다. 자연의 체계와 인간 사회의 어떤 집단에서든, 두 영역 모두에서 정해진 원인들을 통하여 일어나는 것이라면 그것 역시 하나님이 직접 또는 선한 천사들을 통하여 이루시는 것이다. 하나님만이 자연과 인류의 주인이시며, 이차 원인들을 실체와 수에서 늘리거나 그 힘을 북돋우고 강화하실 수 있기 때문이다. 반대로 줄이고 약하게 하거나 억제하고 마치 묶어 두듯 하실 수도 있다. 같은 하나님께서 자연적 활동과 정치적 활동 모두에서 질서를 세우고 보존하시며, 혼란을 미워하고 벌하신다. 반대로 자연 안에서 같은 원인들이 무분별하게 뒤섞이거나 손상되어 그 자체로 작용하거나, 마법의 속임수와 주문 아래 오용되어 일어나는 일은 다르다. 인간 사회에서 자유롭게 행위하는 자들을 통하여 무질서하고 혼란스럽게, 불경하고 신성 모독적으로, 폭군처럼 또는 반란을 일으키며, 부정하고 잔인하게, 탐욕스럽고 기만적으로, 범죄와 악행과 추잡함 가운데 이루어지는 일도 다르다. 행위 자체에서든 목적에서든, 어느 쪽에서든 하나님을 모욕하고 사람들에게 현세적 또는 영원한 해를 끼치는 것은 하나님이나 거룩한 천사들에게서 나오지 않고 악마와 악한 인간들의 비뚤어짐과 악의에서 나온다. 악마는 혼란의 창시자이며, 직접 또는 자신의 하수인인 악한 인간들을 통하여 그것을 일으키는 자다. 그는 하나님의 질서와 일의 적이며, 그 자체로 손상되었거나 오용으로 비뚤어진 것들을 통하여 형벌 가운데 인간을 해치거나 죽인다. 하나님께서 악한 인간들을 사용하시듯 형벌에서 악마들의 활동과 봉사를 사용하신다는 것을 의심할 이유는 없다. 이 점들을 고려하면, 하나님의 공정한 심판과 결정에 따라 변하지 않는 정의의 기준에 맞게 하나님이 직접, 또는 선한 천사나 악한 천사를 통하여 내리시는 형벌의 악을 어렵지 않게 판별할 수 있다고 나는 생각한다. 온 세계의 홍수, 소돔의 불타오름과 삼켜짐, 유대 국가의 최종적인 멸망과 흩어지고 억압받은 민족의 그토록 참혹하고 오래된 멍에, 그리고 무수한 다른 일이 하나님의 일임을 누가 의심하겠는가? 아시아와 아프리카의 황폐화와 무함마드교도의 신성 모독과 광기와 폭군적 범죄에서 비롯된 극심한 억압, 어둠과 폐단과 미신과 우상 숭배와 교황의 폭정이 행사하는 권세는 하나님에게서 오는 지극히 정당한 형벌이다. 그러나 그 행위 자체는 하나님에게서가 아니라 악마에게서 나온다고 성경은 분명히 단언한다. 바울은 교황을 그토록 뚜렷이 묘사하는 대목에서 ‘그의 나타남은 사탄의 작용에 따른다’고 명백히 증언한다. 곧 그의 나타남은 사탄의 작용이 이루는 일이라는 것이다. 죄가 죄로 벌을 받을 때에도, 형벌은 정당하지만 범죄는 하나님에게서 나오는 것이 아니라 악마에게서 나온다. 그렇다고 악마가 그런 일들을 통해서조차 제 마음대로 날뛸 수 있는 것은 아니며, 정해지고 허락된 만큼만 그럴 수 있다.