원문

Hæc clariora fiunt, quando gradus præsentiæ Dei in & cum creaturis recte discernuntur, & explicantur, & opera Dei à Diabolicis operibus manifestis, id est, bene & recte facta, à scelestibus: opera Dei ordinaria secundum ordinem creationis in rerum natura, secundum ordinem nouum reparandi generis humani verbo patefactum Ecclesiæ. ab extraordinariis miraculosis: vtraque à præstigiis Diabolicis impostura & fascino interdum tantum, quandoque reipsa etiam efficacia Satanæ, vsu ac fine tamen mendaci diuina opera ordinaria aut extraordinaria effingentibus ac repræsentantibus: denique ordinata à Deo regularia, perpetua, recte distinguuntur à confusionibus inuectis artificio & impulsu Diaboli & impiorum, aut partu ex se, aut ministerio, innumeris specie ac diuersis, Deo tamen aduersis ac humano generi perniciosis omnibus. Nihil fit omnino, nisi Deo præscio: nihil etiam, nisi illo volente, ea tamen voluntatum differentia, secundum causarum secundarum discrimina, quæ exposita est. Nihil etiam (vt cum scriptura loquar) sumere sibi quisquam potest, id est, conari, aggredi, perficere: siue in iis, quæ naturæ rerum, aut societati humanæ seruiunt aut prosunt, comparata diuinitus ac distributa ad vsum & conseruationem vitæ caducæ præsentis: siue in aliis æternæ vitæ spirituali acquirendæ & inchoandæ noua patefactione causarum aliarum, ac mediorum aliorum, præter creata, definitis ac destinatis, nisi sit ei datum concessumue diuinitus. Omnis enim nostra αὐτάρκεια facultatis & virium potestas, ex Deo est, sed præsentia alia in iis creaturis, quas ordinate agentes conseruat & adiuuat: alia in ruentibus contra ordinem, in quibus creatam à se substantiam & vires illi attributas conseruat, vitiosum & inordinatum in viribus & actionibus neque ciet, neque adiuuat. Et in agentibus ordinate rursus efficacia alia, atque in aliis donis diuinis, sed interituris tamen ac caducis, ad vsum vitæ præsentis. Longe alia itidem ἐν δωρεαῖς ἢ χαρίσμασι ἄλλοις πνευματικοῖς, in donis aut beneficiis aliis spiritualibus, ad futuram vitam æternam, duraturis in omnem æternitatem: communicatione etiam ac distributione horum alia in assumta natura humana à Christo, cui προσωπικῶς, personaliter, adest, & in quam Spiritum sanctum effudit οὐ κατὰ μέτρον, non secundum mensuram, seu prærogatiua tanta, quæ omnes res creatas exuperat: alia in reliquis sanctis. Denique nihil fit sine Deo agente, aut κατ’ εὐδοκίαν, aut κατ’ οἰκονομίαν aut κατὰ συγχώρησιν, aut secundum beneplacitum voluntatis suæ, aut secundum dispensationem, aut secundum permissionem: quæ quomodo differant, mox declarabimus. Horum illa duo fiunt ac perficiuntur ἐνεργητικῶς effectus productione, tertium permissione ac determinatione.

번역

하나님이 피조물 안에, 또 피조물과 함께 현존하시는 단계들을 올바로 구별하여 설명하면 이러한 점들은 더욱 분명해진다. 하나님의 일과 명백히 마귀에게 속한 일, 곧 선하고 올바른 행위와 사악한 행위를 구별해야 한다. 자연 안에서는 창조의 질서에 따라, 교회에서는 말씀으로 밝혀진 인류 회복의 새로운 질서에 따라 이루어지는 하나님의 통상적인 일을 비상하고 기적적인 일과 구별해야 한다. 이 두 가지 모두를 마귀의 기만술과 구별해야 한다. 마귀의 기만술은 때로는 속임수와 현혹만으로, 때로는 실제로 사탄의 작용력을 통해서도 하나님의 통상적이거나 비상한 일을 모방하고 재현하지만, 그 쓰임과 목적은 거짓되다. 끝으로 하나님이 질서 있게 정하신 규칙적이고 지속적인 일들을 마귀와 불경한 자들의 술책과 충동으로 도입된 혼란과 올바로 구별해야 한다. 그 혼란은 그들 스스로 만들어 내거나 그들이 도구가 되어 일으키며, 종류가 무수하고 서로 다르지만 모두 하나님을 거스르고 인류를 해친다. 하나님이 미리 아시지 않는 일은 전혀 일어나지 않으며, 그분의 뜻 없이 일어나는 일도 없다. 다만 여기에는 앞서 설명한 대로 이차 원인들의 차이에 따른 의지의 차이가 있다. 또한 성경의 표현으로 말하자면, 누구든 하나님께 받거나 허락받지 않고서는 스스로 아무것도 취할 수 없다. 곧 무엇을 시도하거나 착수하거나 완수할 수 없다. 이는 사물의 자연이나 인간 사회에 봉사하거나 유익을 주며, 현재의 덧없는 삶을 사용하고 보존하도록 하나님이 마련하여 나누어 주신 것들에도 해당한다. 또한 영적인 영원한 생명을 얻고 시작하도록 정해지고 배정된 다른 것들, 곧 피조된 것들 밖에 있는 다른 원인과 수단이 새롭게 계시됨으로써 주어지는 것들에도 해당한다. 우리의 모든 자족적 능력, 곧 아우타르케이아(αὐτάρκεια), 다시 말해 역량과 힘을 발휘할 권능은 하나님에게서 나오기 때문이다. 그러나 질서 있게 작용하며 하나님이 보존하고 도우시는 피조물들 안에서의 현존은, 질서를 거슬러 치닫는 피조물들 안에서의 현존과 다르다. 후자의 경우 하나님은 자신이 창조하신 실체와 거기에 부여하신 힘을 보존하시지만, 그 힘과 행위에 있는 결함과 무질서를 일으키지도 돕지도 않으신다. 질서 있게 작용하는 것들 가운데서도 현재의 삶에 쓰이도록 주어졌으나 결국 사라지고 소멸할 하나님의 여러 선물 안에서의 작용은 또 다르다. 마찬가지로 장차 올 영원한 생명을 위하여 영원토록 지속할 ‘다른 영적인 선물이나 은혜’ 안에서의 작용은 크게 다르다. 이 선물들을 전달하고 나누어 주는 방식에서도 그리스도께서 취하신 인성 안에서의 방식과 다른 성도들 안에서의 방식은 다르다. 하나님은 그 인성에 ‘위격적으로’ 현존하시며, 그 위에 성령을 ‘한량없이’ 부어 주셨다. 이는 모든 피조물을 뛰어넘을 만큼 큰 특권이다. 끝으로 하나님이 자신의 뜻에 따른 선한 기쁨(κατ’ εὐδοκίαν)으로, 경륜(κατ’ οἰκονομίαν)으로, 또는 허용(κατὰ συγχώρησιν)으로 작용하시지 않고서는 아무 일도 일어나지 않는다. 이 셋이 어떻게 다른지는 곧 설명하겠다. 앞의 두 가지는 실제로 결과를 산출하는 작용을 통해 이루어지고 완성되며, 세 번째는 허용하고 한계를 정함으로써 이루어진다.

원주 대조

Quomodo distinguenda opera ordinaria & extraordinaria, diuina & Diabolica.

통상적인 일과 비상한 일, 하나님의 일과 마귀의 일을 어떻게 구별해야 하는가.